لینک دانلود کتاب (کلیک راست کنید و Save Target As رابزنید)

همزمان با آغاز دوره دبيرستان به دليل علاقه فراواني که به زبان انگليسي داشت به يادگيري زبان پرداخت. با ورود به دانشگاه شريف در رشته مهندسي صنايع، توانست يادگيري زبان انگليسي را نيز ادامه دهد و در سال سوم دانشگاه انگليسي را بخوبي فرا بگيرد. او تحصيل را در دانشگاه شريف تا مقطع کارشناسي ارشد در رشته صنايع ادامه داد و در همان دانشگاه به تدريس زبان تخصصي مشغول شد. فردوسي پور فوتبال را دوست دارد و خوب نيز بازي مي کند. شعر دوست نيز هست و با سپهري ميانه اي دارد.

"راستي اگر سهراب سپهري زنده بود، مي توانست در برنامه "نود" به عنوان يك كارشناس حاضر باشد. حيف شد!" او در سال 1384 با گروه اجرايي نمايش "فنز" به نويسندگي و کارگرداني محمد رحمانيان همکاري کرد. نمايش "فنز" درباره يک خانواده انگليسي بود که همگي از طرفداران متعصب تيم منچستر يونايتد بوده و پرويز پرستويي در اين نمايش نقش برادر بزرگ‌تر را ايفا مي‌کرد که گزارشگر راديو بود و عادل نيز به جاي او گزارش انگليسي مي کرد.

از روزنامه نگاري تا اجراي برنامه

وي فعاليت رسانه‌اي خود را در سال 1372، با روزنامه‌نگاري در اولين روزنامه ورزشي کشور، روزنامهٔ ابرار ورزشي به سردبيري اردشير لارودي آغاز کرد. در آن زمان، سال سوم مهندسي بود. خود وي در اين باره مي‌گويد: "اردشير لارودي در رابطه با حيطه کاري ام پرسيد و پاسخ دادم ترجمه. متني به دستم داد. صبح فرداي آن روز کارم را تحويل دادم و از چند روز بعد کار را شروع کردم." بزرگترين علاقه مندي اش حضور در صدا و سيما بود، وي در اين باره مي گويد: "n بار تست دادم تا در نهايت قبول شدم. آخرين باري که تست دارم اواخر سال 1373 بود. اوايل هم پاسخ مثبت بود، اما مي گفتند صدات جوان است و پخته نيست."

پس از چندين آزمون به صدا و سيما راه يافت اولين بار در سال 1374 در جريان بازي فوتسال جام رمضان صدايش از صدا و سيما پخش شد. در ابتدا به گزارش برنامه منتخب ورزشي پرداخت و با گزارش بازي ها در جام جهاني 98 به شهرت رسيد. آن زمان کسي اسم فردوسي پور را نمي دانست، درباره اش مي گفتند "همان مجري که مي داند شب قبل بازيکنان ليورپول چه خورده اند!" فردوسي پور به روز بود و اطلاعات تازه اي داشت، اسامي بازيکنان خارجي را درست تلفظ مي کرد و در شيوه گزارشگري و خواندن اسامي، در صدا و سيما تحولي ايجاد کرد. هوشنگ نصيرزاده درباره وي مي نويسد: "جواني است قد بلند، عاشق فوتبال، بسيار کم رو و خجالتي، سر به زير، کم حرف، طرفدار انتقاد، نوگرا و داراي خانواده اصيل و معتقد به اصول."

مازيار ناظمي در باره حضور عادل فردوسي پور در صدا و سيما مي نويسد: "اگر اشتباه نکنم سال 1375 بود که به عنوان گوينده و تهيه کننده در گروه ورزش شبکه سه سيما فعاليت داشتم يادم مي ايد جوان قد بلند و موفرفري آمده بود که تست گزارشگري فوتبال بدهد. کلي مجلات "ورد ساکر" هم زير بغلش بود و قرار شد روي يکي از فوتبالهاي اروپائي صدا بگذارد وقتي کارش را شروع کرد به حدي صدايش بد و اجرايش مشکل داشت که همه مي خنديدند. کمتر کسي از بچه هاي حاضر در آن زمان فکر مي کردند عادل بتواند با جواد خياباني که براي خودش اسم و رسمي بهم زده بود، رقابت کند و در نهايت هم او را کنار بزند. گزارشگري تنيس، مسابقات اتومبيلراني، نوشتن اطلاعات لازم براي برخي گزارشگران قديمي تر و کم کم وارد شدن به عرصه گزارشگري فوتبال مسيري بود که عادل در سيما طي کرد."
درباره کمک همکارانش به پرسپوليس مي گويد: "سعي كرده ام از همه آنها چيز ياد بگيرم؛ از وارث، شفيع، كوتي و بهروان گرفته تا جواد خياباني كه خيلي به من كمك كرد. و حتي همكاران نسل جديد مثل آقاي عليفر، مزدك[ميرزايي]، پيمان[يوسفي] و بقيه." اگر برنامه هاي ورزشي صدا و سيما را در خاطر مرور کنيم، از جام جهاني 98، عادل فردوسي پور مهمترين بازي هاي ايران را به همراه جواد خياباني گزارش کرده، هرچند که اين روزها، حرفه اي گري اولي موجب کسادي کار دومي شده است. او مي گويد طرفدار هيچ تيمي نيستم، با جوي که ايران دارد نمي شود طرفدار تيمي بود. اما به ليورپول انگليس از قديم علاقه داشته است.

وقتي برنامه "نود" کليد خورد

فردوسي پور در سال 78، طرحي را از روي يک برنامه پر مخاطب ايتاليايي ارائه داد که در خرداد همان سال در قالب برنامه 90 ارائه شد، برنامه اي که شهرتي براي او به ارمغان آورد. وي درباره برنامه "نود" مي گويد: "ماهيت برنامه "نود" نقد و بررسي بازي هاي ليگ و اتفاقات پيرامون فوتبال است. نمي توان اصل آن را تغيير داد." فردوسي پور متاهل است و از نظرات همسرش در خصوص برنامه بهره مي گيرد. او از نظرات ديگران استقبال مي کند، اما براي برنامه اش اسلوبي دارد. داور پيشکسوت فوتبال ايران در اين باره مي گويد: "عادل سعي مي کند برنامه نود را به هيچ کس و هيچ چيز نفروشد و از بهترين دوستش هم انتقاد مي کند. او مهارت دارد که وارد ماجراهايي شود که براي افکار عمومي جالب است و متخصص کشيدن مو از ماست است."

وي همزمان با برنامه نود بزرگ شد و با آغاز دوره ليگ برتر فوتبال و برنامه هاي هفتگي اش که به تحليل رويدادهاي ورزش فوتبال کشور مي پرداخت، چهره شد. آنچنان که برنامه هايش تاثير مستقيمي در تيم هاي مطرح کشور، فدراسيون و تربيت بدني داشت. وي در اين سال ها هميشه يک روند رو به رشد را طي کرده و سعي کرده به خطوط قرمز احترام بگذارد. به قول خودش هرگاه که کسي نيز به اين خطوط احترامي نگذارد، پرچم مي زنم و بالا و پايين مي پرم. در اين سال ها که برنامه "نود" را ارائه مي دهد، در استوديوي شماره 14 به اجراي برنامه مي پردازد، استوديوي کوچکي که به يمن دستگاه هاي ديجيتالي بسيار بزرگ به نظر مي رسد. معمولا در زمان تعطيلي ليگ، برنامه نود نيز تعطيل است. سرقفلي "نود" نيز به نام عادل زده شده، هرچند که تاکنون چهار بار مزدک ميرزايي و رضا جاوداني به جاي او ايفاي نقش کرده اند، اما کسي آن ها را به ياد نمي آورد، همه نود را به نام فردوسي پور مي شناسند.

دشمنان نود چه کساني هستند؟

ــ علي پروين؛ از ديرباز با فردوسي پور مشکل داشته، جمله "عادل را دوست دارم اما برنامه‌ هايش را نه!" در دهه هفتاد از قول پروين بر زبان همه بود. اما اين روزها رابطه ي خوبي بين اين دو برقرار است.

ــ علي دايي؛ در بازي آخر ايران در جام جهاني با جمله فردوسي پور تحت عنوان "خداحافظ علي دايي؛ خداحافظ جام جهاني." مشکلات آغاز شد. در زماني که دايي مربي سايپا بود وي تلويحا برنامه 90 و مجري اش را متهم کرد به اينکه آنها نمي خواهند ما قهرمان شويم. فردوسي پور در باره دايي مي گويد او فکر مي کند همه با او دشمن هستند، مگر اينکه خلافش ثابت شود.

ــ امير قلعه نوعي؛ فردوسي پور اينقدر از وي انتقاد کرد و اينقدر دلايل ماندنش را در نيمکت مربي گري استقلال پرسيد که سرانجام قلعه نوعي در اظهار نظري گفت که عادل کارشناس فوتبال نيست، او در زمان مدرسه پينگ پونگ بازي مي کرده!

ــ معمولا سيستم داوري کشور با برنامه "نود" مشکل دارند، اما همين که بازنشسته شدند يا از کار برکنار، تلاش دارند تا نظرات شان را در برنامه به سمع عموم برسانند.

ــ مسئولين فدراسيون و ليگ؛ کم و بيش با برنامه "نود" مشکل دارند. سيستمي که سال هاست پاسخگو نبوده و هم اينک نيز رياست اش نيز پاسخگو نيست، فشار بر خود احساس مي کند اگر از او بازخواست شود، مجموعه فدراسيون و مديران ارشد تربيت بدني نيز همين گونه اند.

جنگ غزه با 1300 کشته یک روز قبل از آغاز ریاست جمهوری جدید آمریکا پایان یافت. بنا به روایت رسمی اسرائیلی ها، دلیل پیروزی آنا کشتار فراوان آنان است. کاملا معلوم بود مجوز کشتار مردم غزه تا روزآحر حکومت بوش اعتبار دارد. خبرگزاریها امروز از بهره گیری اسرائیل از سلاح آغشته به اورانیوم و سایر اسلحه های غیر مجاز یاد می کنند. قرار است بررسی کنند و نظر بدهند. اسرائیل برای اینکه در فرصت اندک و تا پایان روز مجاز بیشتر بتواند آدمکشی کند، از این ابزارهای جنگی غیر مجاز استفاده کرده است. اینکه خون انسانها در معادله ی سیاسی بین قدرتها ارزش گذاری می شود، دلیل اصلی آن است که حقوق انسان ها در برابر منافع قدرتهای بزرگ ارزشی ندارد. وقتی برای آنان چنین باشد، حتما چنانکه می بینیم در هیچ جای دنیا شعار حمایت از حقوق بشر جدی تلقی نخواهد شد و بشر و حقوقش همچنان قربانی سیاست خواهد بود. اگر آقای اوباما این تغییر را در ذهن سیاستمداران جهان ایجاد کند که خون انسان ها در سراسر جهان یک رنگ است و یک اندازه اهمیت دارد، و از اسرائیل این کار را آغاز کند، می تواند ادعا نماید مدیریت همه ی تغییرهای بزرگ را در دست دارد.
لینک مطلب

- قدم اول بعد از نصب انتخاب pdfFactory Pro به عنوان چاپگر هست

- مرحله بعدی، تنظیمات فایل PDF که می تونید فونتهای به کار رفته در متن رو داخل فایلتون ذخیره کنید

شاعر، نويسنده ، محقق و مترجم
متولد ۱۳۱۵ سيرجان
- ليسانس ادبيات انگليسى از دانشگاه تهران
- ادامه تحصيل در انگلستان و سپس آمريكا در دانشگاه آيووا
- كسب درجه MFA
- استخدام در دانشگاه ملى (شهيد بهشتى) در سال ۱۳۴۹
-رئيس دانشگاه شهيد بهشتى و دانشكده ادبيات
- دكترا در رشته نقد تئورى و عملى ادبيات جهان
- برگزيده شدن در «فستيوال بين المللى داكا» در سال ۶۷ به عنوان يكى از ۵ عضو بنيانگذار كميته ترجمه آسيا،
-«استاد نمونه» سال ۷۱ از سوى وزارت علوم و آموزش عالى
- «خادم القرآن» پس از انتشار ترجمه «قرآن حكيم »، سال ۸۰
سرپرستى و ويراستارى ۳۶ كتاب زبان تخصصى براى رشته هاى مختلف دانشگاهى
- قصه ، پيوندهاى تلخ، ۱۳۴۱
- شعر ، رهگذر مهتاب، ۱۳۴۱
Brella the Red um (سروده هايى به زبان انگليسى)، آيووا ۱۹۶۷م.= ۱۳۴۷ش.
طنين در دلتا [و دفتر دوم]، سد و بازوان، ۱۳۵۰ ، سفر پنجم، ۱۳۵۶ ، حركت و ديروز، ۱۳۵۷ ، بيعت با بيدارى، ۱۳۵۸ ، مردان منحنى ، ديدار صبح، ۱۳۶۶ ، در پيشواز صلح، ۱۳۸۵ ، گزيده ادبيات معاصر، ۱۳۷۸ ، هفت سفر، ۱۳۸۴ ، روشنگران راه، ۱۳۸۴ ، انديشه در هدايت شعر، ۱۳۸۴
اصول ترجمه، نقد ترجمه، ترجمه
اصول و مبانى ترجمه: تجزيه و تحليلى از فن ترجمه ضمن نقد عملى آثار مترجمان، از ۱۳۵۸
ترجمه هاى نامفهوم، ۱۳۸۴
ترجمه مفاهيم بنيادى قرآن مجيد (فارسى و انگليسى)، ۱۳۷۹
ترجمه قرآن حكيم (سه زبانه - متن عربى با ترجمه فارسى و انگليسى)، ۱۳۸۰
ترجمه قرآن حكيم (دو زبانه متن عربى با ترجمه فارسى)، ۱۳۸۲
ترجمه قرآن حكيم (دو زبانه متن عربى با ترجمه انگليسى)، ۱۳۸۵
لوح فشرده قرآن حكيم (سه زبانه - متن عربى با ترجمه فارسى و انگليسى)، ۱۳۸۳ (نشر دوم) كامل وجزء ۳۰.
دعاى عرفه (دعاى امام حسين عليه السلام در روز عرفه (متن عربى با ترجمه فارسى)، ۱۳۸۱
دعاى ندبه و دعاى كميل (متن عربى با ترجمه فارسى)، ۱۳۸۳
مفاهيم قرآنى در حديث نبوى: گزيده اى از نهج الفصاحه با ترجمه فارسى و انگليسى، ۱۳۸۴
دعاى جوشن كبير، ۱۳۸۵

طاهره به روایت خودش یا جلال صفارزاده بخش نخست
جمعي از همکاران و شاگردان مرحوم استاد طاهره صفارزاده، در مطلبی که برای «تابناک» فرستاده‏اند، نسبت به آنچه در روزنامه اعتماد ملی، سه‏شنبه دهم و پنجشنبه، دوازدهم دی ماه 1387 از مرحوم طاهره صفارزاده توسط برادر وی روایت شده، انتقاد کرده و آورده‏‏اند:

استاد دکتر طاهره صفارزاده، مصاحبه حضوري را سخت مي‌پذيرفتند. دليلشان هم اين بود که: «اين خبرنگارها به اندازه کافي مطالعه ندارند...». از تعبير صريحشان در اين‌باره بگذريم. معمول بود که سؤال‌ها را فکس کنند؛ ايشان سؤال‌ها را جواب مي‌دادند، پاسخ‏ها تايپ و براي خبرنگار يا خبرگزاري فکس مي‌شد.
بسياري از خبرنگاران را هم به شناخت‏نامه‏شان ارجاع مي‌دادند. مي‌گفتند: ‏اول «بيدارگري در علم و هنر» را بخوانيد». مصاحبه‌هايي هم که عمدتاً پس از برگزيده‌شدنشان انجام شد، به اين خاطر بود که: «مردم حق دارند بدانند...»

وقتي مصاحبه آقاي «جواد ماه‌زاده» را در روزنامه اعتماد ملي مورخ دهم و دوازدهم دي‌ ماه خوانديم، فهميديم حرف استاد بي‌راه نبوده است. اشتباهات پیاپی در متن از سوي برادر استاد «مهندس جلال صفارزاده» عجيب نيست! چرا که در حد دانسته‌هايشان سخن گفته‌اند، اما اين‌ که يک خبرنگار همان سخنان را عيناً آورده تکرار حکايت تلخي است که تلخي آن فراتر از اشتباه حروف‌چين و نمونه‌خوان است... .

اين مصاحبه از آن دست متن‌هايي است که اگر استاد مي‌ديدند، مدادشان را به دست مي‌گرفتند و در کاغذ از اشتباهاتي که یادآور مي‌شدند، جاي خالي نمي‌ماند. ما نيز خواستيم قلم شاگردي برداريم و نه به استناد شنيده‌ها ـ که برخي را بارها از خود استاد شنيده‌ايم ـ بلکه به استناد همان کتاب «بيدارگري در علم و هنر» پاسخ بگوييم تا جاي شبهه‌اي نماند.

بخش نخست اين نوشته، به اشتباهات آشکار متن در بيان زندگينامه استاد مي‌پردازد و ان‌شاءالله در بخش دوم متذکر دیگر موارد مي‌شويم؛ تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل... .
حرف آخر: استاد خيلي غريب شده‌اند؛ نه به اين خاطر که قدرشان در جامعه ناشناخته مانده بلکه چون ميان خانواده‌شان هم ...؛ مثل جد مادري‌شان امامزاده «سيدها‏شم غریب» در يزد که مشتاق زيارتش بودند.

1. ما مجموعاً در خانواده‌اي صنعتگر بزرگ شديم... پدر ما با وجودي که صنعتگر بود... در سال 1314 [يعني کمتر از ده سال پیش از وفاتشان!] پدرم جزو نخستین گروهي بود که مدرک ششم ابتدايي را گرفت. اين مدرک در آن زمان فوق‌العاده بود.
بيدارگري در علم و هنر، ص34: «...مثلاً پدر خودم درس قضا خوانده بود و وکالت عدليه مي‌کرد. اهل ذوق و قلم و سخنراني هم بود، ولي براي معيشت به کسب مي‌پرداخت...»

2. طاهره در 5 ـ 4 سالگي پدر و مادرش را در فاصله يک ماه از دست داد؛ بنابراين تربيت او در نزد دايي ما انجام شد.
بيدارگري، ص15: «طاهره تحت تکفل مادربزرگ (مادر مادرش) قرار گرفت. خواهر بزرگترش نيز به اشاره مادربزرگ براي سرپرستي طاهره و رسيدگي به او ترک تحصيل کرد. او هرچند فرزنداني به دنيا آورد، اما همواره طاهره را فرزند اول خود مي‌دانست».
ص 35: «...خواهر بزرگم هم که بعد از مادرم به دستور مادربزرگم ترک تحصيل کرد و مراقبت من را بر عهده گرفت و بيشتر با او مأنوس بودم...».

3. گرايش‌هاي طاهره صفارزاده به شاعري از چه زماني آغاز شد؟ از سیزده سالگي
ص 30: «از وقتي که خواندن و نوشتن آموختم، چيزهايي که مي‌نوشتم، به صورت شعر و نثر، مورد تشويق قرار مي‌گرفتم، اما نخستین شعري که به شاعري من جنبه رسمي داد، شعري بود با نام «بينوا و زمستان» که در روزنامه ديواري مدرسه نوشته شد. آن وقت من کلاس اول دبيرستان بودم؛ يعني سيزده سال داشتم.»

4. آن زمان استاد ادبياتش باستاني پاريزي بود.
ص30 : «چند سال قبل استاد باستاني پاريزي که آن زمان دبير تاريخ ما بودند، نسخه‌اي از آن را که به عنوان يادگار حفظ کرده بودند، به من مرحمت کردند».

5. طاهره خود به خود علاقه‌مند بود. از رشته ادبيات شروع کرد و در دانشگاه ابتدا در همين رشته و بعد ادبيات انگليسي قبول شد...
ص31: «در کنکور ورودي دانشگاه در رشته‌هاي حقوق، ادبيات فارسي و زبان انگليسي يعني هر سه رشته‌اي که ثبت‌نام کرده‌ بودم قبول شدم...».

6. بعد از آن با يک پزشک ازدواج کرد که ثمره آن يک پسر بود. اين ازدواج ناموفق بود...
ص 16: «طاهره صفارزاده پس از جدايي از همسري معتاد که بيش از سه سال زندگي با وي را نمي‌شد تاب آورد، به همراه فرزندش به تهران مهاجرت کرد».

7. اما در آن موقع استعدادهاي افراد که مشخص مي‌شد، همان را دنبال مي‌کردند. خودش کم‌کم فهميد چه چيزي را بايد دنبال کند. او خودش راهش را پيدا کرد.
ص31: «...نواقص آموزشي دوره دبيرستان و دانشگاه هنوز هم مثل يک بغض در گلوي من مانده. همه‌اش محفوظات و فرمول و اسم از بر کردن. برنامه‌هاي اين دو مرحله، جز تلف کردن استعدادها، خاصيتي نداشت. من در دوازده سالي که به مدرسه مي‌رفتم، همواره مورد تشويق لفظي معلمان قرار مي‌گرفتم، ولي حتي يک بار هم عملاً راهنمايي نشدم».

ص31: «آشنايان گفتند: حقوق در ايران براي زن آتيه ندارد. رفتم نشستم سر کلاس ادبيات فارسي. يکي از استادان زبان و ادبيات فارسي...گفت: ...برو رشته زبان و ادبيات انگليسي... روزهاي اول هر چه معلمان خارجي مي‌گفتند نمي‌فهميدم».

8. او در اين فاصله براي تحصيل روزنامه‌نگاري به انگليس رفت.
ص42: «فريدون رهنما معرفي‌نامه‌اي برايم گرفته ‌بود که در يکي از مؤسسات آموزشي تلويزيون «بي‌بي‌سي» دوره سناريونويسي بخوانم. آن‌جا که رفتم، ديدم برنامه به جاي نويسندگي، کارگرداني فيلم و تلويزيون بود که به خصوص دومي به دردم نمي‌خورد».

9. ...آنجا امتحاني براي نويسندگان آسياي شرقي داد و در آنجا برنده شد و چهار سال او را به دانشگاه آيوواي انگلستان فرستادند. دوران تحصيل را در آنجا گذراند و درجه MAF گرفت که معادل دکترا بود.
ص61: «من فرصت را غنيمت شمردم و پس از گذراندن امتحان جامع که هشت ساعت طول کشيد و برخي دانشجويان آمريکايي قبول نشدند براي درجه MFA ثبت‌نام کردم».
ص17: دانشگاه آيوواي ايالات متحده آمريکا

10. در سال 51 هم از دانشگاه اخراج شد...
ص21: «سرانجام در سال 1355 به اتهام نوشتن شعر مقاومت ديني و امضا نکردن برگه عضويت اجباري در حزب رستاخيز از دانشگاه اخراج و براي بار دوم خانه‌نشين شد. [بار نخست، اخراج از شرکت نفت بود، ص16]»

11. شعري گفته بود به نام «سفر عاشقانه» که بدبختي‌هاي گذشته را شرح مي‌داد. بدبختي و فلاکت مردم را در دوراني؛ شايد چند قرن پيش يا گذشته دور. اين شعر را روزنامه‌ها سه بار چاپ کردند و اين مسأله باعث اخراج او از دانشگاه شد و طاهره ديگر به سمت گرايش‌هاي مذهبي رفت.

ص50: «همان شعر مذهبي ـ سياسي «سفر عاشقانه» که به خاطر آن، خيلي آزار شده بودم، نخستین شعري بود که بناچار براي نمونه، برنامه آزادسازي فرمايشي و نمايشي در کيهان به چاپ رسيد، زيرا به راستي اعتراضي محکمتر از اين در ميان همه نمونه شعر شاعران دهه پیش از انقلاب در دست نداشتند... مردم با اقبال از کتاب سفر پنجم در سال 1356 که در دو ماه با بالاترين تيراژ در تاريخ شعر، يعني سي هزار نسخه، به چاپ سوم رسيد، شاعر خودشان را مورد محبت قرار دادند.»

طاهره به روایت خودش یا جلال صفارزاده
بخش دوم

در گفتار پيشين، به بخش کوچکي از لغزش‌هاي مصاحبه روزنامه اعتماد ملي (مورخ دهم و دوازدهم دي ‌ماه) با برادرِ دکتر طاهره صفارزاده اشاره کرديم. اشتباهاتي که با تورق زندگي‌نامه استاد به راحتي تصحيح شدند، نوشتيم تا براي پرسش خود پاسخي بيابيم:

وقتي روايت پر اشتباه برادري را از زندگي خواهرش مي‌خوانيد، آيا مي‌توانيد به نظراتش درباره افکار او اميدوار باشيد؟ اگر بر فرض، مهندس جلال صفارزاده از افکار و عقايد خواهرشان باخبر باشند، آيا توانايي اجراي خواسته‌هاي ايشان را دارند؟!

با چندین پرسش، مروري مي‌کنيم بر برخي نظریات شخصي ايشان درباره فعاليت‌هاي خواهرشان، دکتر طاهره صفارزاده:
1ـ اعتماد ملي: آیا تأثيرات سياسي در دوران تحصيل خارج از کشور در او ايجاد شد؟
مهندس صفارزاده: «آن زمان جنبه‌هاي سياسي نداشت...».
بيدارگري در علم و هنرـ ص41: «[مربوط به سال‌هاي قبل از رفتن به آمريکا] البته بايد اعتراف کنم که آن زمان نسبت به شبکه‌هاي جاسوسي بين‌المللي و غولي به نام امپرياليسم آگاهي چنداني نداشتم؛ ساواک هم آنقدر توسعه پيدا نکرده بود؛ فقط شاه را عامل بدبختي‌ها مي‌دانستم...».

2ـ ج. صفارزاده: «وقتي مي‌گویيم سياسي، منظورمان اين است که برخورد او با دولت و نظام وقت باشد، ولي او چنين نبود... زندگي‌هاي شرق و غرب را شناخته بود و آ‌نها را مقايسه مي‌‏کرد؛ در واقع، آثارش نوعي مقايسه بين جهان اولي‌ها و جهان سومي‌ها بود.»
بيدارگري ـ ص41: «در آمريکا بود که در اثر مراوده و گفت‎وگو با برخي روشنفکران متعهد به ویژه شاعران و نويسندگان آمريکاي لاتين، نقش امپرياليسم را آن طور که بايد شناختم... من جمله چگونگي کودتاي 28 مرداد که با پرداخت بهاي خيانتکاران، شاه و در حقيقت يک حکومت دست‌نشانده را به ملت ما تحميل مي‌کند... با خود عهد کردم که مبارزه با استعمار را سرلوحه زندگي‏ام قرار دهم...».

3ـ ج. صفارزاده: «شعرهايش نه سياسي محض و نه اجتماعي محض بود...».
بيدارگري ـ ص41: «طنين در دلتا آغازگر اين افشاگري است...».
ص273: «کتاب طنين در دلتا، يعني يگانه کتاب شعر ضداستعمار. مي‌بينيم کتابي که در سال 1348 منتشر شده در سال 1357 از انبار ناشر بيرون مي‌آيد... .
پس از انقلاب، مسئول توزيع اين کتاب در حضور عده‌اي در انتشارات رواق اقرار کرد که دستور داده بودند در پاسخ درخواست‌ها بنويسند: «موجود نيست.» منِ شاعر که براي تجديد چاپ مراجعه مي‌کردم، ناشر مي‌گفت: «انبار پر است از کتاب فروش نرفته.»
ص287: «...مبارز وارسته‌اي مانند مرحوم آيت الله طالقاني، در نخستين ملاقات من و آقاي گرمارودي بعد از آزادي، ايشان گفتند: خانم صفارزاده به جدم شعر شما در زندان به ما روحيه مي‏داد».

4ـ ج. صفارزاده: «به نظرم بلند همتي...امري اکتسابي نيست. ضمن اينکه محيط خانواده اين خصيصه را در او رشد داد. ما نسل اندرنسل...به عمرليث صفار مي‌رسيم.»
ص37ـ35: «اما آن‌که در خانواده بيش از همه توجه مرا جلب کرد ـ شايد به علت زن بودنش ـ مادر ِمادر بزرگم «بي‌بي حسني بيگم» است...او در نظر من يک انسان پيشرو است...خلاصه اين مادرِ مادر بزرگ، شوهري داشت به نام اصغربيگ که در دستگاه حکومتي کرمان منصب و مقامي داشت. فجايع حاکم وقت ـ شازده فرمانروا ـ بر تاريخ آن ديار پوشيده نيست ...و مادربزرگ... عليه حکومت مبارزه مي‏کرده... پدربزرگ را از همکاري با حکومت جایر...منع مي‏کند. به فرزاندانش هم وصيت مي‌کند که دخترها همسر مرد دولتي نشوند و پسرها فقط دنبال کسب حلال بروند. گويا پسربزرگش به اعتراض مي‌گويد: «ما که اعيان‌زاده هستيم حالا لابد بايد برويم گوشواره براي زن‌ها بسازيم»...مادربزرگ مي‌گويد: «نه؛ برويد ظرف مسي براي مردم بسازيد که آبگوشت بخورند»؛ ناچار فرزندانش اطاعت مي‌کنند. آن‌ها به «مسگرهاي اعيان» شهرت داشته‌اند. ... بدين گونه حقانيت رفتارش را حتي به سه نسل بعد که من باشم ابلاغ مي‌کند.
يادآوري: استاد دکتر صفارزاده، هميشه از دو نفر به عنوان اجداد خود نام مي‌برد و اين مايه مباهات ايشان بود: يکي ‌امامزاده سيدهاشم غريب در يزد و ديگري مرحوم شيخ صدوق (ابن بابويه).

5. ج.صفارزاده: «مي‌گفت در شعر فقط سعدي و جامي را قبول دارم.»
ص283: «از شاعران کلاسيک به کدام علاقه بيشتري داريد؟ به ناصرخسرو و به ويژه سعدي، سعدي عارفي است انديشه‌ورز...رحمت خدا بر او باد.»
ص266: «چه شاعراني مورد علاقه شما هستند؟ حافظ، مولوي، ناصرخسرو و نيما را بيشتر ارج مي‌نهم.»

6. اعتماد ملي: همکاري او با سمت چه زماني خاتمه يافت؟
ج.صفارزاده: «طاهره، پنج شش سال اخير را در خانه نشسته بود؛ برخوردهايي داشتند که سبب اين جدایي شد...».
ص422: «در سال 1376 به دنبال پيشنهاد من براي تجديد نظر در متون کتاب‌هاي علمي...به بهانه اظهار ناتواني مؤسسه سمت در برابر هزينه و... بعد از شانزده سال مراقبت از طرح در خانه نشستم.» [يعني بيش از ده سال قبل!]

7. اعتماد ملي: خيلي‌ها طاهره صفارزاده را بعد از برگزيده شدن از سوي بنياد نويسندگان آفريقايي و آسيايي شناختند... چرا به اندازه ديگر هم‌صنفانش مطرح نبود؟
ج.صفارزاده: «اصولاَ در کشور ما مرده پرستي رايج است و تا وقتي کسي زنده است به او توجهي نداريم... » و در پاسخ پرسش ديگري گفته‏اند: «هيچ وقت حاضر نبود بيايند و با او مصاحبه کنند...».

ص293: «سؤال: کمتر تن به مصاحبه مي‌دهيد، حضورتان در جامعه ادبي کمرنگ است؛ آيا اين به دور شدن از مردم منجر نمي‌شود؟ (ازمصاحبه روزنامه اعتماد ملي27/11/84)
برعکس؛ مصاحبه‌ها دارند بسياري از وقت من را مي‌گيرند. حضور در جامعه ادبي بايد توسط نشر آثار باشد که من کمبودي در اين زمينه نداشته‌ام...»
يادآوري: ضمناَ جناب مهندس صفارزاده مي‌توانند در کتاب «بيدارگري در علم و هنر» بخش‌هاي گوناگونی از مصاحبه‌هاي متعدد استاد را مطالعه فرمايند.

8. اعتماد ملي: کانون نهضت اسلامي را چه زماني راه‏اندازي کرد؟
ج.صفارزاده: «سال 56 خود طاهره صفارزاده آن را بنيانگذاري کرد.»
ص292: «فکر تأسيس يک مرکز آموزش هنري جامع در رشته‌هاي مختلف شعر، داستان، عکاسي، گرافيک، تئاتر و سينما ذهنم را مشغول کرده بود. موضوع را با آقاي موسوي گرمارودي شاعر در ميان گذاردم. ايشان هم استقبال کرد و در دعوت از صاحبان قلم که هيأت امنا را تشکيل مي‌دادند، سعي بليغ مبذول داشت.»
ص65: «براي تشکيل کانون جا نداشتيم تا اين‌که آقاي ميرحسين موسوي دفتر کار خودشان را در اختيار قرار دادند...زحمت اساسنامه هم بر گردن شهيد باهنر و آقاي ميرحسين موسوي بود...».

9. اعتماد ملي: در زمينه ادعيه چه کارهايي را منتشر کرد؟
ج.صفارزاده: «دعاهاي کميل، ندبه، عرفه و جوشن کبير را به زبان ساده ترجمه کرد. اين کارها حدوداَ پارسال منتشر شد.»
يادآوري: ترجمه دعاي جوشن کبير که در ميان ادعيه آخرين ترجمه بود، سال 85 براي نخستین بار چاپ شد؛ چاپ دوم دعاي عرفه ، سال 81 و دومين چاپ دعاي کميل و ندبه نيز در سال 83 انجام گرفت. (ر.ک: بيدارگري در علم و هنر- ص28).

10. اعتماد ملي: چه شد که سراغ ترجمه ادعيه رفت؟ آيا نسبت به ترجمه‌هاي موجود انتقاد داشت؟
ج.صفارزاده: «او چون زياد مطالعه مي‌کرد اعتقادي به ترجمه تحت اللفظي که خيلي‌ها در مورد قرآن و ادعيه به کار مي‌برند، نداشت...»
مقدمه کتاب ترجمه دعاي ندبه و کميل: «بعد از ترجمه قرآن حکيم، به اين دليل به ترجمه دعاي شريف عرفه پرداختم که تأثير قرآن را در اذهان امام‌هاي همام که در دعاهاي مأثوره تجلي يافته، نشان دهم...به ويژه که در دعاي مبارک ندبه هم حضور اشارات قرآني، نشانگر اين واقعيت است که قرآن اساس هر ذکر و هر دعاست.»

11. ج.صفارزاده: «همه اموالش را در اين راه گذاشت، حتي اين خانه [خانه ايشان در خ مقصودبيگ] را فروخت تا پولش را به حساب بنياد بگذارد.»
يادآوري: اين خانه پيش‌فروش شد، اما به دليل خلف وعده خريدار، معامله و سپس منزل وقف شد. وقف‌نامه‌ در سازمان اوقاف و امور خيريه موجود است.

12. در پاسخ پرسشی درباره بنياد فرهنگي بيداري: ج. صفارزاده: «به آن شکل هيأت امناي محکمي نداشت. جمعي صوري بودند که در جامعه شناخته شده نيستند. آدم‌هاي همفکرش بودند... به زودي خودمان هيأت امنا را تعيين مي‌کنيم.»
يادآوري: در اساسنامه بنياد بيداري (ثبت شده در سازمان ثبت شرکت‌ها) و هيأت امناي آن، هيچ گاه نامي از مهندس جلال صفارزاده برده نشد. شايد براي همين است که هيأت امنا از نظر ايشان صوري‌اند. به نظر مي‌رسد جناب مهندس صفارزاده در جمع همفکران خواهرشان جايي نداشتند.

بخش دوم اين مرور تمام شد. مصاحبه «طاهره به روايت جلال صفارزاده»، روايتي بود متفاوت و گاه متضاد با زندگي‌نامه استاد در کتاب «بيدارگري در علم و هنر».
بررسي اين مصاحبه شايد فقط يك نقطه مثبت داشت: محك خوبي بود براي دانستن اعتبار مصاحبه‌ها و خبرهاي نه‌چندان كم‌تعدادي كه اين روزها از مهندس جلال صفارزاده مي‌بينيم و مي‌شنويم.
کاش جناب مهندس صفارزاده، خواهرشان را آن‌گونه که بودند معرفي کنند، نه آن‌طور که مي‌خواهند! کاش لااقل «بيدارگري در علم و هنر» را مي‌خواندند تا طاهره صفارزاده را بشناسند! کاش استاد اينقدر غريب نبود... .

مجموعه کتاب های آژاکس
http://my.blackmice.com/showthread.php?t=5196&highlight=ajax

ورود به Ajax
http://my.blackmice.com/showthread.php?t=118&highlight=ajax

Simple Ajax Example
http://forum.persiantools.com/showthread.php?t=42991

Ajax Hacks
http://my.blackmice.com/showthread.php?t=4649&highlight=ajax

Foundations of Ajax
http://my.blackmice.com/showthread.php?t=2929&highlight=ajax

Ajax.NET - A free library for the Microsoft .NET Framework
http://my.blackmice.com/showthread.php?t=4481&highlight=ajax

قدم به قدم به سوي Ajax
http://my.blackmice.com/showthread.php?t=2143&highlight=ajax

قرار دادن کامنت در وردپرس با : Ajax
http://my.blackmice.com/showthread.php?t=1843&highlight=ajax

 Aspects of AJAX
http://www.ajaxaspects.blogspot.com/

Ajax in Action
Foundations of Ajax (Foundation)
Pragmatic Ajax : A Web 2.0 Primer
Ajax Hacks : Tips & Tools for Cleaning Up the Web (Hacks)
Ajax For Dummies (For Dummies (Computer/Tech))
Professional Ajax (Programmer to Programmer)

این کتاب ها رو رایگان از اینجا دریافت کنید:
http://www.flazx.com/search.php?p=ajax

Ajax چيست؟
http://www.pishgaman.com/Index.aspx?Request=News&NewsID=828

.......

عجيبه هنوز وبلاگم بالا مياد!!! امشب گفتم اگه  آدرسش رو زدم اومد يه پست ميزنم !! الكي الكي بالا اومد!!

كاش ميشد با اس ام اس پست زد!! اگه همچين برنامه اي بود اينجا روزي سي چهل بار آپديت ميشد!!! با مطالبي گهر بار از حوادث روزانه!!!! شايدم تو اين مدتي كه ما از اينترنت هجرت كرديم اومده باشه !!‌شايدم از اول بوده !!! چه فرقي ميكنه!!! كلا گور بابايه هر چي اينترنته!!! معلوم نيست چت و مسنجر هم هنوز هست!؟!؟ يه زماني تا روزي 4-5 ساعت وقت و پول پاش نميذاشتم خوابم نميبرد!! حالا كه اصلا انگيزه اي براي زدن پسورد ندارم!!!  اصلا پسورد اين isp_shift چي چي بود!!!