مسجد ملك یكی از مهم ترین بناهی معماری ین دوران در كرمان است كه به رویتی در سال 478 قمری اتمام یافته است . ین مسجد به فرمان تورانشاه سلجوقی ساخته شده است مسجد ملك بیش از 107 متر طول و 91 متر عرض دارد و در چهار طرف آن شبستان آن معروف به امام حسن است . یوان بزرگ قبله مسجد روبه روی در شرقی قرار دارد . یك در بزرگ بطرف شمال و در دیگری به طرف جنوب غربی نیز باز می شود.

بیشتر كتیبه ها و كاشی كاری هی مسجد به كلی از میان رفته . سابقا آب مستوره از وسط صحن رد می شده است . انقراض سلسله سلجوقیان در از بین رفتن یا كم رنگ شدن هنر معماری ین دوره نقشی نداشت ، بلكه برعكس در دوره هی بعد نیز سبك و فرم سلجوقیان پیروی و حتی تكمیل شد.
مغولان با پذیرفتن دین اسلام حامی علم و ادب و هنر اسلامی شدند ، به طوری كه در بار آنان مركز علم و هنر آن روزگار شد . مغولان به احداث بناهی مذهبی نیز پرداختند . در شیوه معماری در ین دوره از روش سلجوقی پیروی شده اما خطوط عمودی و ظرافت فرم ها در دوره مغول اهمیت بیشتری پیدا كرد . نوع و فرم گنبد به سبك سلجوقی ادامه یافت و گوشواره مورد توجه بود . ولی مقرنس كاری كه در دوره سلجوقی بیشتر در خارج به كار می رفت ، به داخل انتقال یافت . سبكی كه در دوره سلجوقی بری بنی مساجد ابداع شد با چهار یوان بزرگ و یك نماز خانه متصل به آنها تكمیل و بر ظرافت و زیبیی ساختمان مساجد افزوده شد.

علاوه بر برج هی مقبره ی دوره سلجوقیان ، ساخت مقابر گنبد دار نیز معمول شد . در ساختمان هی دوره یلخانی اهمیت زیادی به عمود بودن و ظرافت اشكال منتخب داده شده است و با مقیسه با آثار ساختمان هی مربوط به دوره سلجوقی ، نسبت اتاق ها تغییر داده شده و اتاق ها از نظر بلندی ، نسبت به اندازه هی افقی شان بلند شده اند . یوان هی دوره سلجوقی پهن و بزرگ شده اند در صورتی كه در دوره یلخانی یوان ها باریك و مرتفع تر شده اند .