از مشاهیر عرفائ و اولیاء و متقدین و بزرگ زادگان و ملکزادکان معرف است که در قرن سوم هجری قمری می‌زیسته.

وی از تبار شاهان بود ولی بارقه عشق حقیقی چنان آتشی به خرمن وجودش زد که زندگی شاهانه دنیا بگذاشت و گدایی در گاه حق بجان بخرید.

ترک دنیا کرد تا شاهی وادی معنی یافت

پسری داشت که وی نیز بز مسلک عرفا بود. نام کتابش مرآت الحکما می‌باشد. حالات عجیب و سخنان حکیمانه‌ای از او روایت شده - در اکثر کتب متقدمین مانند حلیه الاولیا حفظ ابونعیم و دیگر کتب تاریخی شرح حالاو ذکر شده است ضمنا محمد مظفر بدلیل ارادتی که به این عارف خداجو داشت نام فرزندش راشاه شجاع گذاشت، هم او که ممدوح حافظ نیز بود.